Δια χειρός του αγαπημένου φίλου : Σπάρτακου
Κι αν δεν απόλαυσες των μαγεμένων αυλητρίδων τα τραγούδια,
κι άν προσπέρασες υπνοβατώντας,των δεντρολίβανων τα σαφέστατα σημάδια,
κι άν δεν μπόρεσες να ερμηνεύσεις τους προφητικους χρησμούς του Πλαταμώνα,
κι άν δεν σε ζέσταναν του Λιτοχώρου οι φωτιές,
κι αν δεν μπόρεσες να δείς τις Νύμφες του Ευρώτα,
που χόρευαν ολόγυμνες μπροστά σου,
κι αν ελησμόνησες το ηδύ νανούρισμα των αηδονιών,
κι αν καμώθηκες, πως ποτέ δεν άκουσες τους θρήνους των Κενταύρων,
τις βροντές της Γκιώνας και το ερωτικό το κάλεσμα της Μονεμβάσιας,
ΤΟΥΤΟ προσπάθησε καλέ μου,φίλε : Τους θρήνους της ΓΥΝΑΙΚΑΣ, να ακούσεις.
Σε ρώτησα, απεγνωσμένος,σε ξαναρώτησα, απελπισμένος,
μα ξεκάθαρα έβλεπα στα μάτια σου,την χλεύη να κυνηγιέται παιχνιδιάρικα,
με την ειρωνία και τον σαρκασμό.
Δια χειρός του αγαπημένου φίλου : Σπάρτακου
Κι αν δεν απόλαυσες των μαγεμένων αυλητρίδων τα τραγούδια,
κι άν προσπέρασες υπνοβατώντας,των δεντρολίβανων τα σαφέστατα σημάδια,
κι άν δεν μπόρεσες να ερμηνεύσεις τους προφητικους χρησμούς του Πλαταμώνα,
κι άν δεν σε ζέσταναν του Λιτοχώρου οι φωτιές,
κι αν δεν μπόρεσες να δείς τις Νύμφες του Ευρώτα,
που χόρευαν ολόγυμνες μπροστά σου,
κι αν ελησμόνησες το ηδύ νανούρισμα των αηδονιών,
κι αν καμώθηκες, πως ποτέ δεν άκουσες τους θρήνους των Κενταύρων,
τις βροντές της Γκιώνας και το ερωτικό το κάλεσμα της Μονεμβάσιας,
ΤΟΥΤΟ προσπάθησε καλέ μου,φίλε : Τους θρήνους της ΓΥΝΑΙΚΑΣ, να ακούσεις.
Σε ρώτησα, απεγνωσμένος,σε ξαναρώτησα, απελπισμένος,
μα ξεκάθαρα έβλεπα στα μάτια σου,την χλεύη να κυνηγιέται παιχνιδιάρικα,
με την ειρωνία και τον σαρκασμό.









