ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ

Share This To YourBlog.biz

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου


Αυτή την εβδομάδα η απανταχού Ορθοδοξία βιώνει την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου Ιησού Χριστού ο οποίος ως άνθρωπος ανέλαβε την ευθύνη για όλες τις αμαρτίες των ανθρώπων και απετέλεσε την αιτία για την σωτηρία των ανθρώπων. Τα γεγονότα που βιώνονται στους Ιερούς Ναούς την Μεγάλη Εβδομάδα είναι τα κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο. Στο τέλος αυτής της Μεγάλης Εβδομάδος, την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του Θείου δράματος όπου τελείται
η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε τα φρικτά Πάθη του Θεού μας.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου


Αυτή την εβδομάδα η απανταχού Ορθοδοξία βιώνει την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου Ιησού Χριστού ο οποίος ως άνθρωπος ανέλαβε την ευθύνη για όλες τις αμαρτίες των ανθρώπων και απετέλεσε την αιτία για την σωτηρία των ανθρώπων. Τα γεγονότα που βιώνονται στους Ιερούς Ναούς την Μεγάλη Εβδομάδα είναι τα κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο. Στο τέλος αυτής της Μεγάλης Εβδομάδος, την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του Θείου δράματος όπου τελείται
η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε τα φρικτά Πάθη του Θεού μας.

ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΞΙΖΕΙ.....

Share This To YourBlog.biz

"O ορισμός της παράνοιας είναι, όταν κάποιος κάνει συνεχώς το ίδιο πράγμα, αλλά περιμένει διαφορετικό  αποτέλεσμα."


Μια καθημερινότητα βουτηγμένη στην παράνοια,μια ζωή σε έναν φαύλο κύκλο ανοησίας και προσμονής του διαφορετικού μέσα απο τις ίδιες διαδικασίες.Τι ακριβώς περιμένουμε;Τι ακριβώς θέλουμε; Γιατί αγωνιούμε; Έννοιες χαμένες στο βάθος  των αρχέτυπων που βγαίνουν που και που στην επιφάνεια της ψυχής για να μας θυμίζουν οτι υπήρξαμε κάποτε ανθρώποι. Πλάσματα με ψύχη και φαντασία, πλάσματα που με την σύνθεση δημιουργήσαμε έννοιες και όραμα, πλάσματα που στάθηκαν στα δυο τους πόδια για να ακουμπήσουν τον ουρανό και όμως ξανάπεσαν και η πτώση πάντα είναι πιο επώδυνη όσο πιο ψηλό ειναι το σημείο ανάβασης.

"O ορισμός της παράνοιας είναι, όταν κάποιος κάνει συνεχώς το ίδιο πράγμα, αλλά περιμένει διαφορετικό  αποτέλεσμα."


Μια καθημερινότητα βουτηγμένη στην παράνοια,μια ζωή σε έναν φαύλο κύκλο ανοησίας και προσμονής του διαφορετικού μέσα απο τις ίδιες διαδικασίες.Τι ακριβώς περιμένουμε;Τι ακριβώς θέλουμε; Γιατί αγωνιούμε; Έννοιες χαμένες στο βάθος  των αρχέτυπων που βγαίνουν που και που στην επιφάνεια της ψυχής για να μας θυμίζουν οτι υπήρξαμε κάποτε ανθρώποι. Πλάσματα με ψύχη και φαντασία, πλάσματα που με την σύνθεση δημιουργήσαμε έννοιες και όραμα, πλάσματα που στάθηκαν στα δυο τους πόδια για να ακουμπήσουν τον ουρανό και όμως ξανάπεσαν και η πτώση πάντα είναι πιο επώδυνη όσο πιο ψηλό ειναι το σημείο ανάβασης.