Τι εστί Τράπεζα σήμερον..Του Γιάννη Βαρουφακη

Share This To YourBlog.biz

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.


Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν. Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες, παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχαν ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούσαν ως κανονικές επιχειρήσεις. Που έπαιρναν δηλαδή ρίσκο και είτε, εφόσον τους «έβγαινε», κέρδιζαν είτε, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν «κατ’ ευχήν», διακινδύνευαν την ύπαρξή τους. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.


Τέτοιες τράπεζες σήμερα δεν υπάρχουν. Σήμερα οι «ιδιωτικές» τράπεζες, παγκοσμίως, αποτελούν έναν παραπλανητικό ευφημισμό. Ιδίως μετά το Κραχ του 2008, οι τράπεζες λειτουργούν ως μορφώματα που συνδυάζουν τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αποτελώντας έτσι βαρίδια που τραβάνε τις κοινωνίες και τις αγορές μαζί τους στον πυθμένα ενός ωκεανού ζημιών και χρέους.

PSI: στο φως της επόμενης μέρας του οικονομολόγου Γιάννη Βαρουφακη

Share This To YourBlog.biz

Αν έπρεπε να έχουμε μάθει ένα πράγμα όλοι μας τα τελευταία δύο χρόνια, αυτό είναι το εξής απλό μάθημα: Όλες οι ως τώρα επίσημες εκτιμήσεις, οι θριαμβευτικές ανακοινώσεις, οι προβλέψεις ανάκαμψης, όλη η συζήτηση που εκπορεύεται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης εδώ και δύο χρόνια, τελικά προσκρούουν στον κυματοθραύστη της πραγματικότητας, ακυρώνονται εκ των πραγμάτων, ξεπερνιόνται από την ιστορία. Μαζί με όλους, θέλω να ελπίζω ότι, αν όχι τώρα, σύντομα, αυτός ο θλιβερός κύκλος θα κλείσει και μαντάτα που διαφημίζονται ως καλά να αποδειχθούν ότι είναι όντως καλά. Έως τότε, όσο και να διαφωνούμε ως προς το τι πρέπει να γίνει, τι προκρίνει το συμφέρον της πατρίδας, σε ένα πρέπει να συμφωνήσουμε: Δεν δικαιολογείται πλέον σε κανέναν μας η άκριτη αποδοχή της «επίσημης εκδοχής» των πραγμάτων.

Αν έπρεπε να έχουμε μάθει ένα πράγμα όλοι μας τα τελευταία δύο χρόνια, αυτό είναι το εξής απλό μάθημα: Όλες οι ως τώρα επίσημες εκτιμήσεις, οι θριαμβευτικές ανακοινώσεις, οι προβλέψεις ανάκαμψης, όλη η συζήτηση που εκπορεύεται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης εδώ και δύο χρόνια, τελικά προσκρούουν στον κυματοθραύστη της πραγματικότητας, ακυρώνονται εκ των πραγμάτων, ξεπερνιόνται από την ιστορία. Μαζί με όλους, θέλω να ελπίζω ότι, αν όχι τώρα, σύντομα, αυτός ο θλιβερός κύκλος θα κλείσει και μαντάτα που διαφημίζονται ως καλά να αποδειχθούν ότι είναι όντως καλά. Έως τότε, όσο και να διαφωνούμε ως προς το τι πρέπει να γίνει, τι προκρίνει το συμφέρον της πατρίδας, σε ένα πρέπει να συμφωνήσουμε: Δεν δικαιολογείται πλέον σε κανέναν μας η άκριτη αποδοχή της «επίσημης εκδοχής» των πραγμάτων.

Δεσμευμένοι ελευθεριάζοντες του οικονομολόγου Γ.Βαρουφακη

Share This To YourBlog.biz

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, λίγο μετά το Κραχ του 1929 που άλλαξε βίαια τον κόσμο, ξεκίνησε μια τιτάνια διαμάχη μεταξύ φιλελεύθερων οικονομολόγων για το τι είχε συμβεί και τι έπρεπε να γίνει για να καταπολεμηθεί η Κρίση. Σήμερα, το δικό μας 1929 (το Κραχ του 2008-12), έχει ξαναφέρει στο προσκήνιο την ίδια περίπου συζήτηση διεθνώς. Άλλη μια φορά απόψεις του φιλελεύθερου Keynes συγκρούονται αλύπητα με τις αντίθετες απόψεις του φιλελεύθερου Hayek. Από την μία έχουμε φιλελεύθερους που θεωρούν, όπως ο Hayek, ότι η λύση βρίσκεται στο να αφεθεί η αγορά να λειτουργήσει όπως μόνο εκείνη μπορεί (με μειώσεις τιμών και μισθών που θα φέρουν την ανάκαμψη των ποσοτήτων και της απασχόλησης) και από την άλλη έχουμε φιλελεύθερους που θεωρούν, όπως ο Keynes, ότι χωρίς συντονισμένη από το κράτος επενδυτική πολιτική οι αγορές θα παραπαίουν με τεράστιο κόστος για όλους.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, λίγο μετά το Κραχ του 1929 που άλλαξε βίαια τον κόσμο, ξεκίνησε μια τιτάνια διαμάχη μεταξύ φιλελεύθερων οικονομολόγων για το τι είχε συμβεί και τι έπρεπε να γίνει για να καταπολεμηθεί η Κρίση. Σήμερα, το δικό μας 1929 (το Κραχ του 2008-12), έχει ξαναφέρει στο προσκήνιο την ίδια περίπου συζήτηση διεθνώς. Άλλη μια φορά απόψεις του φιλελεύθερου Keynes συγκρούονται αλύπητα με τις αντίθετες απόψεις του φιλελεύθερου Hayek. Από την μία έχουμε φιλελεύθερους που θεωρούν, όπως ο Hayek, ότι η λύση βρίσκεται στο να αφεθεί η αγορά να λειτουργήσει όπως μόνο εκείνη μπορεί (με μειώσεις τιμών και μισθών που θα φέρουν την ανάκαμψη των ποσοτήτων και της απασχόλησης) και από την άλλη έχουμε φιλελεύθερους που θεωρούν, όπως ο Keynes, ότι χωρίς συντονισμένη από το κράτος επενδυτική πολιτική οι αγορές θα παραπαίουν με τεράστιο κόστος για όλους.

Γ. Βαρουφακης:Τώρα ο παραγωγικός ιστός της χώρας οδηγείται σε θανάτωση

Share This To YourBlog.biz

Οι φωνές  κατά της οικονομικής  δολοφονίας της Ελλάδας,της εθνοκάθαρσης για να είμαι πιο ακριβής δεν έχουν τελειωμό.


Χρησιμοποιώ συνειδητά τον όρο εθνοκάθαρση, γιατί αυτό που συντελείτε στην Ελλάδα, δεν είναι απλά μια οικονομική κρίση που θα περάσει με τον καιρό, αλλά μια περίοδο στην οποία με  τις καλύτερες προβλέψεις θα διαρκέσει από 10 έως και 15 χρόνια με αποτέλεσμα η μετανάστευση σε συνδυασμό με τον γηρασμένο πληθυσμό της χώρας και την έγγραφη υποθήκη των εδαφών να συνθέτει ενα τοπίο εθνικής καταστροφής κατά πολύ μεγαλύτερο της καταστροφής της μικρασιατικής καταστροφής, αφού θα σημάνει το τέλος ενός έθνους ιστορίας τουλάχιστον 5000 χρονών.
Αυτές οι φωνές, ανεξάρτητα αν πολλές απ'αυτές έχουν ιδιοτελή συμφέροντα, λένε το αυτονόητο!Η Ελλάδα σύντομα δεν θα υπάρχει ως οντότητα και θα υπάρχει μονό σαν αναφορά στα βιβλία της ιστορίας.

Οι φωνές  κατά της οικονομικής  δολοφονίας της Ελλάδας,της εθνοκάθαρσης για να είμαι πιο ακριβής δεν έχουν τελειωμό.


Χρησιμοποιώ συνειδητά τον όρο εθνοκάθαρση, γιατί αυτό που συντελείτε στην Ελλάδα, δεν είναι απλά μια οικονομική κρίση που θα περάσει με τον καιρό, αλλά μια περίοδο στην οποία με  τις καλύτερες προβλέψεις θα διαρκέσει από 10 έως και 15 χρόνια με αποτέλεσμα η μετανάστευση σε συνδυασμό με τον γηρασμένο πληθυσμό της χώρας και την έγγραφη υποθήκη των εδαφών να συνθέτει ενα τοπίο εθνικής καταστροφής κατά πολύ μεγαλύτερο της καταστροφής της μικρασιατικής καταστροφής, αφού θα σημάνει το τέλος ενός έθνους ιστορίας τουλάχιστον 5000 χρονών.
Αυτές οι φωνές, ανεξάρτητα αν πολλές απ'αυτές έχουν ιδιοτελή συμφέροντα, λένε το αυτονόητο!Η Ελλάδα σύντομα δεν θα υπάρχει ως οντότητα και θα υπάρχει μονό σαν αναφορά στα βιβλία της ιστορίας.