PS WEB SOLUTION ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΡΕΕΕΕ!!!!!: Τι λέει και τι προβλέπει το Stratfor για την Ελλάδα

Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Τι λέει και τι προβλέπει το Stratfor για την Ελλάδα

Share This To YourBlog.biz

Από GBAL
Το STRATFOR είναι ένα "ινστιτούτο" που παρέχει σε συνδρομητές του υψηλής ποιότητας και ακρίβειας αναλύσεις σε γεωστρατηγικής, οικονομικής και γεωπολιτικής φύσης θέματα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Συνήθως οι προβλέψεις του και οι αναλύσεις του λαμβάνονται σοβαρά υποψη από κυβερνήσεις, πολιτικούς, επιχειρηματίες, οικονομικά κέντρα κλπ. Έτσι λοιπόν με αφορμή την ανάλυση που δημοσιοποίησε μόλις εχθές, ας δούμε αυτά που αναφέρονται στην Ελλάδα, με επίκεντρο την ιδέα, ότι η ελληνική κρίση πλέον φεύγει από το οικονομικό επίπεδο και περνάει στο πολιτικό. Διαβάσαμε στους ιστότοπους onalert.gr και defence-point.gr τα σχετικά με την έκθεση του Stratfor και μεταφέρουμε τα πιο ενδιαφέροντα από την ανάλυση:

Η αρχή της ανάλυσης είναι εξαιρετικά διαφωτιστική, αφού οι αναλυτές του STRATFOR, συνήθως εξαιρετικά πληροφορημένοι, φροντίζουν να διαλύσουν εκ προοιμίου κλασικά και αγαπημένα στερεότυπα των τελευταίων μηνών ότι η ελληνική χρεοκοπία δεν αποτελεί επιλογή για τη Γερμανία (γιατί θα καταστραφούν…), αναφέρουν ότι οι Ευρωπαίοι είχαν αρκετό χρόνο για να προετοιμαστούν για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία.
Σε αυτή την εξαιρετικά σημαντική παρατήρηση να προσθέσουμε ένα ερώτημα: Έστω ότι όντως ελληνική χρεοκοπία θα ήταν καταστρεπτική για τη Γερμανία. Τι ακριβώς θα εξασφάλιζε ότι η κάθε Μέρκελ θα επέλεγε την αποτροπή αυτού του ενδεχομένου εάν δεν την εξυπηρετούσε πολιτικά; Δηλαδή, τι θα επέλεγε ένας Γερμανός πολιτικός απέναντι στο δίλημμα της επανεκλογής ή της διάσωσης της χώρας του από τις επιπτώσεις ενός προβλήματος μιας άλλης χώρας το οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα; Δηλώνουμε ευθαρσώς ότι την απάντηση δεν τη γνωρίζουμε. Εάν ίσχυε η υπόθεση της ορθολογικής δράσης με βάση το «εθνικό συμφέρον», είναι προφανές ότι η Ελλάδα ουδέποτε θα είχε φθάσει στο χείλος της χρεοκοπίας, αφού οι πολιτικοί της θα σταματούσαν το «καράβι» πριν πέσει στην «ξέρα». Παρά ταύτα…
Επιστρέφοντας στην ανάλυση του STRATFOR, με βάση την ανωτέρω κομβική παρατήρηση, αναφέρεται ότι έχει αλλάξει η δυναμική τόσο ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ελλάδα, όσο και μεταξύ της ελληνικής πολιτικής ελίτ και της ελληνικής κοινωνίας, απειλώντας με τη μετάλλαξη της κρίσης από οικονομική σε κοινωνική… Αρχικά, το 2010 κατά το πρώτο «πακέτο» διάσωσης της Ελλάδας, η κατάσταση με την Ευρώπη θύμιζε το ψυχροπολεμικό δόγμα MAD (Mutually Assured Destruction), τη βεβαιότητα αμοιβαίας καταστροφής, μέσω της ενεργοποίησης – στη δική μας περίπτωσης – ενός «ντόμινο» θύματα του οποίου θα έπεφταν κι άλλες χώρες της Ευρωζώνης (π.χ. Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία κ.λπ.).
Αν και δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία περί του πόσο κατόρθωσαν οι λοιποί Ευρωπαίοι να απαλλαγούν από τα «τοξικά» ελληνικά ομόλογα αφού η έκθεσή τους έφτανε το ιλιγγιώδες ποσό των 350 δισεκατομμυρίων ευρώ, το σίγουρο είναι πλέον ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) έκανε πολλά βήματα σε αυτή την κατεύθυνση.
Οι προβλέψεις του STRATFOR για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης δεν είναι καλές. Η κρίση, επισημαίνουν οι αναλυτές του, είναι πολιτικής, όχι οικονομικής φύσεως. Το αποτέλεσμα που θα έχει θα είναι η αναβίωση εθνικιστικών συναισθημάτων, επικράτηση ακραίων ιδεολογιών, μέχρι να οδηγηθεί στη διάλυση από τις πολιτικές διαφορές των κρατών-μελών, όχι τα οικονομικά προβλήματα. Τα σημάδια αυτά είναι ιδιαιτέρως εμφανή πλέον στην Ελλάδα, ένα δεδομένο επί του οποίου στηρίζουν τη μετατροπή της κρίσης από οικονομική σε πολιτική.
Εκτίμηση του Stratfor για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση είναι ότι πρόκειται για πολιτική κρίση κι όχι για οικονομική.


“ Η ευρωπαϊκή οικονομική κατάσταση θα επιδεινωθεί, και η διαφορά των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ θα συνδυαστεί με μια (θεωρητική ή πραγματική) απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, επιδεινώνοντας το εθνικιστικό συναίσθημα, φέρνοντας πιο ριζοσπαστικές ιδεολογίες και τελικά οδηγώντας σ΄ένα θεμελιώδες σπάσιμο του συστήματος που επέφερε πολιτικές κι όχι οικονομικές, διαφορές”,αναφέρουν οι συντάκτες του Stratfor που αναμένουν κοινωνικές αλλαγές σε χώρες της Ευρώπης.Αλλαγές που έχουν ξεκινήσει από την Ελλάδα όπως γράφουν:


“Αυτές οι αλλαγές φαίνεται να αρχίζουν στην Ελλάδα: βία στην κοινωνική διαμαρτυρία, αύξηση υποστήριξης εναλλακτικών πολιτικών ιδεολογιών και μια φθίνουσα παρουσία των πιο μετριοπαθών στοιχείων της κοινωνίας, καθώς περισσότεροι άνθρωποι αφήνουν τις αστικές περιοχές ή μεταναστεύουν σε αναζήτηση της απασχόλησης. Αυτά τα γεγονότα θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν τη μετάβαση από μια κατά κύριο λόγο οικονομική σε πολιτική κρίση στην Ελλάδα, μια τάση που αναμένεται να εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη”.


Η ανάλυση του Stratfor κάνει δραματικές αναφορές στο κύμα βίας που υπήρξε στην Αθήνα κατά της διάρκεια της ψηφοφορίας στη Βουλή για το μνημόνιο και κάνει αναδρομή σ΄ όλες τις διαδηλώσεις που έχουν γίνει αυτά τα δύο χρόνια,για να περάσει στο κεφάλαιο που οι συντάκτες της έχουν τιτλοφορήσει: “Η άνοδος της άκρας αριστεράς”.Κάτι που χαρακτηρίζουν ως “ανωμαλία”.
Σύμφωνα με το Stratfor,μέχρι τώρα οι Έλληνες πολιτικοί που ήταν υπέρ των μέτρων λιτότητας που επέβαλαν ΔΝΤ και ΕΕ ,είχαν την υποστήριξη των Ευρωπαίων που τους επέτρεπε να παρακάμπτουν την εσωτερική αντίδραση.Αυτή την υποστήριξη τώρα που οι Ευρωπαίοι αρχίζουν να αισθάνονται πιο ασφαλείς σε μια πιθανή ελληνική χρεοκοπία,θα τη χάσουν ,όπως και την όποια επιρροή τους έχει απομείνει.
Και στο σημείο αυτό αρχίζουν παρατηρήσεις του STRATFOR. Οι αναλυτές του παρουσιάζουν ως «ανωμαλία» (πολιτική προφανώς) την αύξηση της υποστήριξης στα «περιφερειακά ακροαριστερά κόμματα», όπου τα βάζουν όλα συλλήβδην σε ένα «τσουβάλι» (εν ολίγοις αδυνατούν να διακρίνουν μια διαφορά ανάμεσα στην όλη ρητορική του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ από αυτή της Δημοκρατικής Αριστεράς, μια λεπτομέρεια σημαντική που όμως τους διαφεύγει, με αποτέλεσμα την αλλοίωση των αριθμητικών δεδομένων που χρησιμοποιούν για να βγάλουν συμπεράσματα). Μπορεί ορθά να παρατηρείται η συνδυασμένη ισχύς των δύο βασικών κομμάτων της μεταπολίτευσης από το 77% του 2009 στο τωρινό δραματικό 32% (τόσο αναφέρεται στην ανάλυση) ενώ τα κόμματα της Αριστεράς συγκεντρώνουν 37%.
Η κεντρική παρατήρηση που κάνουν οι αναλυτές του STRATFOR στη συνέχεια, είναι ότι όσο η αποφυγή της χρεοκοπίας αποτελούσε εκ των ων ουκ άνευ στόχο για την Ελλάδα και ταυτόχρονα η απειλή της χρεοκοπίας για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ήταν σοβαρή, τόσο οι δυο πλευρές στήριζαν η μία την άλλη στις εκατέρωθεν πολιτικές ανάγκες. Πλέον, όσο λιγότερο φαίνεται ως απειλή ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία, τόσο λιγότερη υποστήριξη θα απολαμβάνουν οι «παραδοσιακοί» Έλληνες πολιτικοί (ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία), δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο τη θέση τους και στον εσωτερικό καταμερισμό πολιτικής ισχύος.
Αναφορά γίνεται στην εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση με λίγο-πολύ ακριβή στοιχεία. Το πώς ονομάζουν όμως «μετριοπαθή στοιχεία» (moderate elements) τους πολίτες που επιστρέφουν στους τόπους καταγωγής και τα χωριά τους, ώστε στη συνέχεια να συμπεράνουν ότι όσο αυξάνεται η τάση φυγής των μετριοπαθών αφήνοντας χώρο στις εξτρεμιστικές ιδέες, είναι όσο να’ ναι λογικός ακροβατισμός! Το ότι βέβαια οι αναλυτές έχουν τα μάτια τους ανοιχτά για να διαπιστώσουν εγκαίρως τη εμφάνιση των ανωτέρω στοιχείων του προβλήματος και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μεθοδολογικά τουλάχιστον είναι σωστό, στην προσπάθεια επαλήθευσης της βασικής υπόθεσης της μελέτης – ανάλυσης, ότι η οικονομική κρίση μετατρέπεται σε πολιτική.
Ωστόσο, πρόκειται για μια ακόμη ανάλυση η οποία αν και περιέχει ενδιαφέροντα στοιχεία, αφήνει σοβαρά κενά. Ίσως εάν είχαν προσλάβει κάποιον ελληνικής καταγωγής αναλυτή, η απλή ανάγνωση των αναλύσεων διαφόρων, επωνύμων και μη στον Τύπο θα τους πρόσφερε πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα διεισδυτικότητας στο πρόβλημα και κατά συνέπεια κατανόησής του, παρά τις πηγές χρησιμοποίησαν οι οποίες εμφανώς δεν κατόρθωσαν να οδηγήσουν στην εκπόνηση μιας πιο πειστικής ανάλυσης.
Εντάξει είναι μια ανάλυση ειδικών και επαγγελματιών του είδους γενικά, που κατά την άποψή μας δεν είναι απαρίτητο να την θεωρούμε ως ιερό βιβλίο, που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Στο χέρι των Ελλήνων είναι να αποδείξουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα δεδομένα, προς το καλύτερο ευεελπιστούμε.

Από GBAL
Το STRATFOR είναι ένα "ινστιτούτο" που παρέχει σε συνδρομητές του υψηλής ποιότητας και ακρίβειας αναλύσεις σε γεωστρατηγικής, οικονομικής και γεωπολιτικής φύσης θέματα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Συνήθως οι προβλέψεις του και οι αναλύσεις του λαμβάνονται σοβαρά υποψη από κυβερνήσεις, πολιτικούς, επιχειρηματίες, οικονομικά κέντρα κλπ. Έτσι λοιπόν με αφορμή την ανάλυση που δημοσιοποίησε μόλις εχθές, ας δούμε αυτά που αναφέρονται στην Ελλάδα, με επίκεντρο την ιδέα, ότι η ελληνική κρίση πλέον φεύγει από το οικονομικό επίπεδο και περνάει στο πολιτικό. Διαβάσαμε στους ιστότοπους onalert.gr και defence-point.gr τα σχετικά με την έκθεση του Stratfor και μεταφέρουμε τα πιο ενδιαφέροντα από την ανάλυση:

Η αρχή της ανάλυσης είναι εξαιρετικά διαφωτιστική, αφού οι αναλυτές του STRATFOR, συνήθως εξαιρετικά πληροφορημένοι, φροντίζουν να διαλύσουν εκ προοιμίου κλασικά και αγαπημένα στερεότυπα των τελευταίων μηνών ότι η ελληνική χρεοκοπία δεν αποτελεί επιλογή για τη Γερμανία (γιατί θα καταστραφούν…), αναφέρουν ότι οι Ευρωπαίοι είχαν αρκετό χρόνο για να προετοιμαστούν για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία.
Σε αυτή την εξαιρετικά σημαντική παρατήρηση να προσθέσουμε ένα ερώτημα: Έστω ότι όντως ελληνική χρεοκοπία θα ήταν καταστρεπτική για τη Γερμανία. Τι ακριβώς θα εξασφάλιζε ότι η κάθε Μέρκελ θα επέλεγε την αποτροπή αυτού του ενδεχομένου εάν δεν την εξυπηρετούσε πολιτικά; Δηλαδή, τι θα επέλεγε ένας Γερμανός πολιτικός απέναντι στο δίλημμα της επανεκλογής ή της διάσωσης της χώρας του από τις επιπτώσεις ενός προβλήματος μιας άλλης χώρας το οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα; Δηλώνουμε ευθαρσώς ότι την απάντηση δεν τη γνωρίζουμε. Εάν ίσχυε η υπόθεση της ορθολογικής δράσης με βάση το «εθνικό συμφέρον», είναι προφανές ότι η Ελλάδα ουδέποτε θα είχε φθάσει στο χείλος της χρεοκοπίας, αφού οι πολιτικοί της θα σταματούσαν το «καράβι» πριν πέσει στην «ξέρα». Παρά ταύτα…
Επιστρέφοντας στην ανάλυση του STRATFOR, με βάση την ανωτέρω κομβική παρατήρηση, αναφέρεται ότι έχει αλλάξει η δυναμική τόσο ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ελλάδα, όσο και μεταξύ της ελληνικής πολιτικής ελίτ και της ελληνικής κοινωνίας, απειλώντας με τη μετάλλαξη της κρίσης από οικονομική σε κοινωνική… Αρχικά, το 2010 κατά το πρώτο «πακέτο» διάσωσης της Ελλάδας, η κατάσταση με την Ευρώπη θύμιζε το ψυχροπολεμικό δόγμα MAD (Mutually Assured Destruction), τη βεβαιότητα αμοιβαίας καταστροφής, μέσω της ενεργοποίησης – στη δική μας περίπτωσης – ενός «ντόμινο» θύματα του οποίου θα έπεφταν κι άλλες χώρες της Ευρωζώνης (π.χ. Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία κ.λπ.).
Αν και δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία περί του πόσο κατόρθωσαν οι λοιποί Ευρωπαίοι να απαλλαγούν από τα «τοξικά» ελληνικά ομόλογα αφού η έκθεσή τους έφτανε το ιλιγγιώδες ποσό των 350 δισεκατομμυρίων ευρώ, το σίγουρο είναι πλέον ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) έκανε πολλά βήματα σε αυτή την κατεύθυνση.
Οι προβλέψεις του STRATFOR για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης δεν είναι καλές. Η κρίση, επισημαίνουν οι αναλυτές του, είναι πολιτικής, όχι οικονομικής φύσεως. Το αποτέλεσμα που θα έχει θα είναι η αναβίωση εθνικιστικών συναισθημάτων, επικράτηση ακραίων ιδεολογιών, μέχρι να οδηγηθεί στη διάλυση από τις πολιτικές διαφορές των κρατών-μελών, όχι τα οικονομικά προβλήματα. Τα σημάδια αυτά είναι ιδιαιτέρως εμφανή πλέον στην Ελλάδα, ένα δεδομένο επί του οποίου στηρίζουν τη μετατροπή της κρίσης από οικονομική σε πολιτική.
Εκτίμηση του Stratfor για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση είναι ότι πρόκειται για πολιτική κρίση κι όχι για οικονομική.


“ Η ευρωπαϊκή οικονομική κατάσταση θα επιδεινωθεί, και η διαφορά των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ θα συνδυαστεί με μια (θεωρητική ή πραγματική) απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, επιδεινώνοντας το εθνικιστικό συναίσθημα, φέρνοντας πιο ριζοσπαστικές ιδεολογίες και τελικά οδηγώντας σ΄ένα θεμελιώδες σπάσιμο του συστήματος που επέφερε πολιτικές κι όχι οικονομικές, διαφορές”,αναφέρουν οι συντάκτες του Stratfor που αναμένουν κοινωνικές αλλαγές σε χώρες της Ευρώπης.Αλλαγές που έχουν ξεκινήσει από την Ελλάδα όπως γράφουν:


“Αυτές οι αλλαγές φαίνεται να αρχίζουν στην Ελλάδα: βία στην κοινωνική διαμαρτυρία, αύξηση υποστήριξης εναλλακτικών πολιτικών ιδεολογιών και μια φθίνουσα παρουσία των πιο μετριοπαθών στοιχείων της κοινωνίας, καθώς περισσότεροι άνθρωποι αφήνουν τις αστικές περιοχές ή μεταναστεύουν σε αναζήτηση της απασχόλησης. Αυτά τα γεγονότα θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν τη μετάβαση από μια κατά κύριο λόγο οικονομική σε πολιτική κρίση στην Ελλάδα, μια τάση που αναμένεται να εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη”.


Η ανάλυση του Stratfor κάνει δραματικές αναφορές στο κύμα βίας που υπήρξε στην Αθήνα κατά της διάρκεια της ψηφοφορίας στη Βουλή για το μνημόνιο και κάνει αναδρομή σ΄ όλες τις διαδηλώσεις που έχουν γίνει αυτά τα δύο χρόνια,για να περάσει στο κεφάλαιο που οι συντάκτες της έχουν τιτλοφορήσει: “Η άνοδος της άκρας αριστεράς”.Κάτι που χαρακτηρίζουν ως “ανωμαλία”.
Σύμφωνα με το Stratfor,μέχρι τώρα οι Έλληνες πολιτικοί που ήταν υπέρ των μέτρων λιτότητας που επέβαλαν ΔΝΤ και ΕΕ ,είχαν την υποστήριξη των Ευρωπαίων που τους επέτρεπε να παρακάμπτουν την εσωτερική αντίδραση.Αυτή την υποστήριξη τώρα που οι Ευρωπαίοι αρχίζουν να αισθάνονται πιο ασφαλείς σε μια πιθανή ελληνική χρεοκοπία,θα τη χάσουν ,όπως και την όποια επιρροή τους έχει απομείνει.
Και στο σημείο αυτό αρχίζουν παρατηρήσεις του STRATFOR. Οι αναλυτές του παρουσιάζουν ως «ανωμαλία» (πολιτική προφανώς) την αύξηση της υποστήριξης στα «περιφερειακά ακροαριστερά κόμματα», όπου τα βάζουν όλα συλλήβδην σε ένα «τσουβάλι» (εν ολίγοις αδυνατούν να διακρίνουν μια διαφορά ανάμεσα στην όλη ρητορική του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ από αυτή της Δημοκρατικής Αριστεράς, μια λεπτομέρεια σημαντική που όμως τους διαφεύγει, με αποτέλεσμα την αλλοίωση των αριθμητικών δεδομένων που χρησιμοποιούν για να βγάλουν συμπεράσματα). Μπορεί ορθά να παρατηρείται η συνδυασμένη ισχύς των δύο βασικών κομμάτων της μεταπολίτευσης από το 77% του 2009 στο τωρινό δραματικό 32% (τόσο αναφέρεται στην ανάλυση) ενώ τα κόμματα της Αριστεράς συγκεντρώνουν 37%.
Η κεντρική παρατήρηση που κάνουν οι αναλυτές του STRATFOR στη συνέχεια, είναι ότι όσο η αποφυγή της χρεοκοπίας αποτελούσε εκ των ων ουκ άνευ στόχο για την Ελλάδα και ταυτόχρονα η απειλή της χρεοκοπίας για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ήταν σοβαρή, τόσο οι δυο πλευρές στήριζαν η μία την άλλη στις εκατέρωθεν πολιτικές ανάγκες. Πλέον, όσο λιγότερο φαίνεται ως απειλή ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία, τόσο λιγότερη υποστήριξη θα απολαμβάνουν οι «παραδοσιακοί» Έλληνες πολιτικοί (ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία), δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο τη θέση τους και στον εσωτερικό καταμερισμό πολιτικής ισχύος.
Αναφορά γίνεται στην εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση με λίγο-πολύ ακριβή στοιχεία. Το πώς ονομάζουν όμως «μετριοπαθή στοιχεία» (moderate elements) τους πολίτες που επιστρέφουν στους τόπους καταγωγής και τα χωριά τους, ώστε στη συνέχεια να συμπεράνουν ότι όσο αυξάνεται η τάση φυγής των μετριοπαθών αφήνοντας χώρο στις εξτρεμιστικές ιδέες, είναι όσο να’ ναι λογικός ακροβατισμός! Το ότι βέβαια οι αναλυτές έχουν τα μάτια τους ανοιχτά για να διαπιστώσουν εγκαίρως τη εμφάνιση των ανωτέρω στοιχείων του προβλήματος και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μεθοδολογικά τουλάχιστον είναι σωστό, στην προσπάθεια επαλήθευσης της βασικής υπόθεσης της μελέτης – ανάλυσης, ότι η οικονομική κρίση μετατρέπεται σε πολιτική.
Ωστόσο, πρόκειται για μια ακόμη ανάλυση η οποία αν και περιέχει ενδιαφέροντα στοιχεία, αφήνει σοβαρά κενά. Ίσως εάν είχαν προσλάβει κάποιον ελληνικής καταγωγής αναλυτή, η απλή ανάγνωση των αναλύσεων διαφόρων, επωνύμων και μη στον Τύπο θα τους πρόσφερε πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα διεισδυτικότητας στο πρόβλημα και κατά συνέπεια κατανόησής του, παρά τις πηγές χρησιμοποίησαν οι οποίες εμφανώς δεν κατόρθωσαν να οδηγήσουν στην εκπόνηση μιας πιο πειστικής ανάλυσης.
Εντάξει είναι μια ανάλυση ειδικών και επαγγελματιών του είδους γενικά, που κατά την άποψή μας δεν είναι απαρίτητο να την θεωρούμε ως ιερό βιβλίο, που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Στο χέρι των Ελλήνων είναι να αποδείξουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα δεδομένα, προς το καλύτερο ευεελπιστούμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου